Veertig jaar geleden was Nederland een paradijs op aarde, maar cultuurmarxisten hebben ervoor gezorgd dat wij nu in een EU-communistische islamitische hel leven!

(Door: “Balkanske priče”)

Nederland was 40 jaar geleden een fantastisch land. Het was hier goed om te leven. Dat danken we aan onze joods-christelijke en humanistische waarden en normen, die het fundament vormen van onze democratie en rechtsstaat. Nederland was een land, waarin de islam geen intrede had gedaan, waar geen islamitische enclaves waren en waar geen angst voor terreuraanslagen was. Er waren geen moskeeën (die de sharia, jihad en islamisering propageren) in onze steden. Op straat struikelde je niet over discriminerende hoofddoekjes. We waren de baas over ons eigen land en onze eigen grenzen. We waren soeverein. Nederland was Nederland. En toen kwamen de cultuurmarxisten met hun multiculturalisme, die de economische EU hebben veranderd in een politieke unie en de soevereiniteit van Nederland hebben overgedragen aan de ondemocratische dictatoriale communistische Europese Unie. Samen met islamitische landen (met de Resolutie van Straatsburg uit 1975) hebben ze deze volmaakte beschaving op de rand van de ondergang gebracht. Het meest tragische van dit alles is dat de meerderheid van het Nederlandse volk niets heeft gedaan om deze tragedie te voorkomen. Zij heeft gewoon geaccepteerd dat Nederland verdwijnt (iedereen die niet heeft gestemd op de PVV, heeft dit land verraden)…

Cultuurmarxisten(die de verschrikkelijke islam bijna voor heilig hebben verklaard) kozen voor absolute godsdienstvrijheid en men wendt zich af van de Joods-christelijke wortels, waarden en tradities van het Westen en kiest men voor een multireligieuze en multiculturele samenleving, waarin juist Bijbelse(die ook Joodse cultuur en religie bevat) normen en waarden zoveel mogelijk uit het publieke leven verbannen moeten worden-verboden zouden moeten worden.Iedere absolute tolerantie betekent intolerantie en iedere absolute vrijheid discriminatie.Zo kregen we intolerante en discriminerende islam,die samen met cultuurmarxisten onze beschaving jarenlang aan het vernietigen is.De geschiedenis laat zien dat islam altijd een bedreiging vormde voor Europa,omdat in de islamitische geschriften is te lezen dat het doel van de islam is het stichten van het wereld kalifaat.En ondertussen is al bekend dat in de richting wereld kalifaat al 57 landen islamitisch zijn geworden…

Europa wordt voor de derde keer (na Poitiers in 732 en Wenen in 1683) getroffen door islamisering, maar dit keer vindt de jihad evenzeer plaats op niet-gewelddadige en ‘sluipende’ wijze- door middel van immigratie (al-Hidjra).Met deze sluipmoordenaarstactiek zijn ook tientallen landen veroverd.Ondertussen staan onze grenzen wagenwijd open. Miljoenen economische vluchtelingen rammelen aan de poorten van Europa.De moskeeën spelen een centrale rol in de islamisering van één land.Een moskee is een belangrijke basis in het land van de ‘ongelovigen’. In niet-islamitische landen (Dar ul-Harb) is een moskee vooral een “outpost”, een fort als het ware waar de Dawa (verspreiding van de islam middels verleiding en misleiding) wordt gecoördineerd en aangestuurd.En rond de moskee vormt zich een islamitische gemeenschap die steeds meer haar islamitische stempel drukt op de wijk. Autochtonen trekken weg, buurtvaders vervangen de politie en de azan schalt door de wijk. Zo wordt de enclave gevormd: een Gazastrook in wording.Momenteel is het Westen als een kikker in een pot water die traag maar zeker aan het opwarmen is. Als dat water straks plots het kookpunt bereikt, is het te laat: dan leven we in een kalifaat, een gevoel dat men nu al heeft wanneer men door bepaalde Brusselse,Amsterdamse of andere Europese wijken loopt waar moslims, moskeeën, halalwinkels en hoofddoeken de toon zetten…

Lees hier het hele artikel: https://zlj13051967.wordpress.com/2021/05/23/veertig-jaar-geleden-was-nederland-een-paradijs-op-aarde-maar-cultuurmarxisten-hebben-ervoor-gezorgd-dat-wij-nu-in-een-eu-communistische-islamitische-hel-leven/

Geplaatst op 23 mei 2021 door E.J. Bron