Hoe het Coronavirus ons de EU-superstaat brengt

Hoe het coronavirus ons de EU-superstaat brengt

Wat gaat de overeenkomst voor een EU-herstelfonds die premier Rutte in Brussel heeft gesloten concreet voor Nederland inhouden? Dit immense herstelfonds (750 miljard euro) moet na de inzakking van de coronacrisis de Europese economieën met nieuwe injecties weer op toeren brengen.

De Europese Commissie heeft dat geld zelf niet. Zij gaat het daarom lenen, waarbij de 27 lidstaten gezamenlijk garant staan: dit betekent om te beginnen, zoals we in een eerder artikel al meldden, de definitieve stap naar de schuldenunie.

Veilige belegging

Ook de – onlangs nog omstreden – eurobonds of coronabonds zijn daarmee plotsklaps een feit, al zullen ze wel een nieuwe naam krijgen. Waar het om gaat is dat er een handel zal ontstaan in Europese waardepapieren die als veilig belegging zullen worden gezien, want collectief gedekt. Bedenk daarbij wel dat wie geld heeft – bijvoorbeeld Nederland met zijn pensioengelden – in feite veel méér garant staat dan wie dat geld niet heeft, maar wel van de lening profiteert. Zou die op eigen kracht hebben moeten lenen, dan zou dat tegen veel hogere rente zijn.

Eigen broek ophouden

Laten we ook even terugkeren naar het plaatje, dat de media ons aanvankelijk van het overleg lieten zien: daarin leek het dat premier Rutte zich – in het spoor tredend van de uitgetreden Britten – bij de onderhandelingen tot woordvoerder gemaakt had van de ‘soberen’: de landen met een degelijke financiële traditie. Zij verzetten zich tegen het aangaan van grote gemeenschappelijke schulden voor het herstelfonds, althans voor zover daar geen drastische hervormingen bij de schuldenlanden tegenover stonden. Niet uit gebrek aan ‘solidariteit’, maar omdat eigen broek ophouden een gezond beginsel is, in feite een concrete uitwerking van het anti-totalitaire subsidiariteitsbeginsel dat verantwoordelijkheden zo laag mogelijk gedelegeerd (in dit geval: op nationaal niveau) moeten blijven en niet voortijdig door een hogere laag (de EU) moeten worden overgenomen.  

 Hefboom

Aan de andere kant maakten de mediterrane landen die het meest van het fonds denken te profiteren, Italië voorop, zich daar traditioneel en ook nu weer erg boos over, samen met de landen die politiek belang hebben bij de EU en haar ontwikkeling tot een superstaat. Dat zijn vooral Frankrijk en Duitsland. Dat laatste land hoort weliswaar bij de ´soberen´, maar omdat het net als Frankrijk de EU ziet als een hefboom van de eigen nationale macht, kiest Duitsland in laatste instantie altijd weer voor de EU. Maar nogmaals, pas in laatste instantie, waardoor Nederland zich er ten onrechte door laat verrassen.

Lees hier het uitgebreide artikel:

https://cultuurondervuur.nu/hoe-het-coronavirus-ons-de-eu-superstaat-brengt/