BURGER BETAALT GOOCHELSHOW TIMMERMANS GREEN DEAL

Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, de tekst 'ar In de TELEGRAAF 17 januari 2020: Schadelijke Superdwaas Timmermans gefileerd door Nausica Marbe'

Artikel stond gisteren al bij de columns. Vanmorgen vroeg ook nog, maar is plotseling weggehaald (i.t.t. twee andere columns van gisteren) Zou er een reden zijn?

(Nausica Marbe, de Telegraaf 17-01-2020)

BURGER BETAALT GOOCHELSHOW TIMMERMANS GREEN DEAL

Lezen over de financiering van Timmermans Green Deal is als kijken naar een goochelshow waarin met miljarden wordt gejongleerd. Duizend miljard zou er nodig zijn om Europa klimaatneutraal te maken.

In de uitleg van die slotsom vliegen de miljardenbundels je om de oren, in tientallen en honderden, alsof het wisselgeld bij de bakker is. Burger wanhoop niet, is de boodschap. Die bedragen zullen geleverd worden door Brussel, EU-fondsen, leningen, overheden en het bedrijfsleven. Maar zelfs de meest goedgelovigen onder ons weten direct wie uiteindelijk de rekening zal betalen: de burger, u en ik, op wie de overheden en het bedrijfsleven de kosten zullen verhalen.
Vergeet de jongleeract, uiteindelijk kijken we naar pornografie. Naar een ongekende aanval van politieke gulzigheid en megalomane wellust die bevredigd moet worden door het vergaren van exorbitante bedragen voor het prestigeplan van Timmermans. Dat veel gesmade campagnefilmpje van de SP waarin een lookalike van de vicevoorzitter van de Europese Commissie zich met vette taarten bleef volproppen en zichzelf met slagroom en botersmurrie besmeurde, vond ik destijds beslist geen verrijking van de ziel. Maar een ding werd daardoor wel raak getypeerd: de rupsje-nooit-genoegmentaliteit van Brussel. In de Green Deal bereikt die een hoogtepunt.

En de geldbeluste apparatsjik Timmermans galmt daarover zonder een blijk van medemenselijkheid. Met een nauwelijks ingehouden triomflachje eist hij astronomische bedragen over de hoofden van de burgers heen. Neuh, die duizend miljard zijn natuurlijk niet genoeg, ze zijn ’maar het begin’, want er is meer nodig. Veel meer. Zwelgend in de waan van het eigen gelijk blijft hij het Europese publiek belerend toespreken dat iedereen meegenomen zal worden in het succes van zijn verzinsel. Wat een gotspe: als je bedenkt hoe burgers dag in dag uit duidelijk wordt gemaakt dat er geen geld meer geïnvesteerd kan worden in hun werk, welzijn en veiligheid.
Biomassa is geen duurzame energiebron

Of Frans’ utopische dictaten haalbaar zijn, is onduidelijk. Evengoed kan de vraag worden gesteld of de maatregelen uit de Green Deal de beste en meest efficiënte zijn voor CO2-vermindering. Biomassa is geen duurzame energiebron en leidt door de ontbossing waar niet tegenop te planten is tot een ecologische catastrofe wereldwijd. Deze wetenschappelijke bevindingen worden door biomassa-promotor EU ontkend.
Discutabel is ook de dwingende machtsgreep die de Europese politiek op het bedrijfsleven en de financiële wereld krijgt. En dan hebben we het nog niet gehad over het ondemocratische karakter van een operatie die zoveel geld kost en die geen campagneonderwerp is geweest bij landelijke verkiezingen. Dat de burger zich indirect kan uitspreken via Europese verkiezingen is in dit geval een zwaktebod: aan de lidstaten wordt tenslotte gevraagd decennialang financiële offers te brengen.

Ondanks al deze tekortkomingen worden nu bedragen genoemd die elke politicus die oog heeft voor de economische en sociale verhoudingen in Europa niet in de mond zou durven nemen. Obscene bedragen. Hoe verkoop je de claim op duizend miljard in landen waar de overheid het algemeen belang uit het oog verloren heeft en niet meer investeert in het verheffen van burgers uit armoede en sociaal verval? Hoe verantwoord je zulke bedragen voor burgers die de sociale zekerheid kwijtraken, voor schandelijk lage lonen werken, geen rente op hun spaargeld of nauwelijks pensioen krijgen?
Absurde misstanden in een rijk land

Zelfs in Nederland sluiten scholen omdat er door onderbetaling een lerarentekort is. Er sluiten ook gymzalen, muziekscholen en bibliotheken omdat gemeenten door de mislukte decentralisatie geen geld meer hebben. Het land komt honderdduizenden woningen tekort. Er sluiten politiebureaus, terwijl de georganiseerde misdaad bloeit. Dit zijn geen incidenten, maar trends. Elke week komt een benadeelde groep in het nieuws die in een rijk land als Nederland door slecht beleid te maken krijgt met absurde misstanden.
In dit paradoxale Nederland dat van het geld bulkt, leidt slecht bestuur niet alleen tot onnodige tekorten, maar ook tot gebrek aan inzicht in wat een fatsoenlijke samenleving bij elkaar houdt. De zwarte lijst van politieke vergissingen en dwalingen is onacceptabel voor een democratisch land dat na de crisis een miljardenoverschot bleek te hebben. Herstel van deze misstanden, niet door willekeurig lapwerk, maar door investeringen in structurele veranderingen is nodig. Vorig jaar kondigde het kabinet plots een miljardenfonds aan. Maar dat geld bleek niet bedoeld voor de concrete noden van nu. Het was bestemd voor niet gespecificeerde grootschalige projecten van toekomstige kabinetten. Was de miljardenbegeerte van Timmermans soms al meegerekend?
In dit politieke klimaat waarin de behoeftes van burgers steeds minder de prioriteit van politici worden, moet de Green Deal (die zich niet om bovengenoemde problemen bekommert) de utopische redding van de EU voorstellen. Het zal me niet verbazen als dat vooral een akelig duurbetaalde transitie wordt naar verarming, verwarring en vervreemding binnen Europa.

Frans Brassens17 januari