Wel of geen Vrouwenquotum: de voors en tegens

Moet er wel of geen vrouwenquotum komen?

Dinsdag stemt de Tweede Kamer over een quotum voor vrouwen in de raden van commissarissen van beursgenoteerde bedrijven. Het vrouwenquotum is in Nederland een controversieel onderwerp. Het FD zet alle argumenten op een rij.

In het kort

De Tweede Kamer stemt over een vrouwenquotum voor de raden van commissarissen van beursgenoteerde ondernemingen.

Het vrouwenquotum is van oudsher een gevoelig onderwerp in Nederland waar de politiek de handen nog niet voor op elkaar heeft weten te krijgen.

Het FD zette alle argumenten nog eens op een rij en vroeg bestuurders naar hun overwegingen.

Een quotum discrimineert mannen. Vrouwen worden gediscrimineerd. Niemand wil als excuustruus worden benoemd. Er zijn veel argumenten voor en tegen een vrouwenquotum en ze worden allemaal grif geuit de laatste weken. Want na jarenlang steggelen staat het onderwerp nu dan toch op de agenda: dinsdag stemt de Tweede kamer over een quotum voor vrouwen in de raden van commissarissen van beursgenoteerde ondernemingen.

De aanleiding is een advies van de SER. In antwoord op de vraag van de ministers Van Engelshoven en Koolmees hoe organisaties de diversiteit kunnen bevorderen, kwam de raad eind september met een pakket maatregelen. Het quotum is er slechts een van, maar wel een die de gemoederen het meest bezighoudt.

Een andere reden is Europa. Nederland was in 2013 een van de tien lidstaten die bezwaar aantekenden tegen Brusselse plannen voor een bindende Europese richtlijn van 40% vrouwen voor bedrijven. Veel landen voerden toch een vrouwenquotum in, zoals Noorwegen, Frankrijk, Italië, Duitsland, België en Spanje. ‘Je wilt niet de laatste zijn op het lijstje’, zegt Vinkenburg. ‘Dat is slecht voor de reputatie van de BV Nederland.’

Maar het debat over quota is nog geen gelopen race. Binnen en buiten de politieke arena vechten voor- en tegenstanders om het eigen gelijk. Hoogleraar corporate governance Mijntje Lückerath wordt er moe van. ‘Ik heb bijna last van quotumschaamte. Ik ben voor diversiteit, ik stoor me er mateloos aan dat het maar niet opschiet met dat aantal vrouwen aan de top. Maar ik ben niet voor een quotum en moet me daar steeds voor verantwoorden.’ Tegelijkertijd ergert ze zich aan ‘populisten’ die tegen quota ageren door vrouwen weg te zetten als ‘deeltijdprinsesjes’ en ‘balanstrutjes’. ‘Ook in landen als Zweden werkte zelfregulering niet, ondanks meer fulltime werkende vrouwen. Dus zo simpel is het niet.’