‘OVERHEID MOET IN EIGEN VLEES SNIJDEN’

Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, glimlacht, close-up

Door: Annemarie van Gaal in de Telegraaf, 22 juli 2019

Jan Modaal zit behoorlijk klem. Deze krant bericht er regelmatig over en ik zie het om me heen. Het leven wordt voor de hardwerkende Nederlander alsmaar duurder en zelfs met een brutoloon van zo’n €3.000 tot €4.500 per maand is het voor veel gezinnen steeds lastiger om rond te komen.

Het beroerde is dat de stijgende kosten vooral te wijten zijn aan onze eigen overheid. Zo zijn de energiekosten duurder vanwege de hogere energiebelasting en zijn de dagelijkse boodschappen duurder geworden vanwege de hogere btw.

In het geval je in het verleden een koopwoning hebt weten te bemachtigen, heb je ook pech. De prijs van je woning is op papier weliswaar gestegen, maar van die prijsstijging kun je geen brood extra kopen. Integendeel; terwijl je hypotheekrenteaftrek steeds kariger wordt, betaal je door de hogere waarde van je woning wél een steeds hogere ozb, waterschapsbelasting en hogere gemeentelijke heffingen. Fair? Nou nee. Maar de hardwerkende middenklasse is ook de groep die de overheid niet veel last zal bezorgen of tegendruk zal geven. Goede slachtoffers dus.

Bedrijfsleven
Premier Rutte wijst met een beschuldigende vinger naar het bedrijfsleven, want volgens hem zijn zij de schuld van de situatie omdat zij de lonen niet genoeg laten stijgen. Lekker makkelijk: De overheid is zélf de grootste profiteur van iedere loonstijging. Van iedere 100 euro loonsverhoging houdt de werknemer gemiddeld 30 euro over en 70 euro belandt rechtstreeks in het laatje van de overheid. Dus hoe fair is het om de werkgevers op te roepen om meer loon te betalen als je zelf de grootste innemer en profiteur daarvan bent?
Veel mkb-ondernemers hebben het trouwens zeker niet breed en worstelen na de magere jaren nog iedere dag om het hoofd boven water te houden.
De overheid aan de andere kant is een soort rupsje-nooit-genoeg geworden dat continu speurt naar geld dat hij van Jan Modaal kan afpakken zodat hij hiervan zijn peperdure verbouwingen, nutteloze snoepreisjes en mislukte IT-hobby’s kan bekostigen. Ik vind het zo langzamerhand een beschamende situatie. Wij waren altijd het land van hoop. Het land waar Jan Modaal kon hopen op een betere toekomst. Het land waar je van een dubbeltje een kwartje kon worden, mits je je best deed en hard werkte. Van die basis is nu weinig meer over en dát reken ik dit kabinet aan. Geldwolven zijn het, die steeds maar weer op zoek gaan naar geld dat afgepakt kan worden van de middenklasse.

Gepiepeld
Het is beroerd dat wij met een overheid opgezadeld zijn die alle ambitie van de hardwerkende middenklasse kapot weet te meppen. Maar niet alleen de hardwerkende middenklasse voelt zich gepiepeld, ook de mkb-ondernemers voelen zich door diezelfde overheid in de steek gelaten.
Als Rutte roept dat de winsten bij mkb-ondernemers ’tegen de plinten klotsen’ en dat zij daarom wel hogere lonen kunnen betalen, dan vermoed ik dat hij in de war is met het klotsende geluid van de plinten op zijn eigen ministeries. Het geld gulpt daar door de gangen. Niet geld dat ze zelf hebben verdiend maar geld dat geïnd is door de steeds hogere belastingen die de ondernemers en de hardwerkende burgers betalen.

Ik vraag me af waarom de budgetten van onze landelijke én lokale overheid als een soort zelfrijzend bakmeel, ieder jaar groter moeten worden. Wanneer houdt het op? Wanneer zijn de ministeries voldaan en tevreden met het geld dat ze krijgen?
Waarom kan de overheid niet de ambitie omarmen om haar taak te doen met hetzelfde geld dat ze vorig jaar kreeg? Of liever nog, om eens grondig te bezuinigen waardoor zij minder geld hoeft te vragen van haar burgers?

Broekriem aanhalen
Als de hardwerkende middenklasse van ons land de broekriem moet aanhalen, waarom zou de overheid zichzelf niet dezelfde taak opleggen? Waarom is er niemand die bij alle overheidsuitgaven nagaat of de uitgave écht nodig en nuttig is?
Ik pleit voor een minister van Bezuiniging in het volgende kabinet.
Iemand die de stofkam haalt door de hobbyprojecten en zinloze onderzoeken van de overheid. Iemand die de nutteloze procedures waar veel mankracht en geld aan wordt besteed zonder dat iemand zit te wachten op de uitkomst, stopt. Iemand die de vele snoepreisjes bekijkt op hun nut en ze schrapt als dat nut niet bewezen is.

Duur en onnodig
In ieder huishouden is het nuttig om af en toe alle uitgaven tegen het licht te houden en te schrappen wat te duur of onnodig is.
Vitale onderdelen moet je ongemoeid laten, maar er groeit gaandeweg veel vet op de botten dat eraf gesneden kan worden of kostenposten die ingewisseld kunnen worden voor goedkopere alternatieven.
Ik pleit voor een minister van Bezuiniging in het volgende kabinet. Iemand die de overheidsuitgaven terugbrengt naar de realiteit. Iemand die het als zijn eer en taak ziet om de ambitie van de hardwerkende middenklasse weer aan te wakkeren en die ervoor gaat zorgen dat de overheidsuitgaven niet jaar na jaar als een zelfrijzend bakmeel stijgen, maar dat zij op een efficiënte manier juist ieder jaar lager worden. Met een lagere overheidsbegroting kunnen onze lasten en belastingen omlaag, zodat de groepen die we nu steeds de overheidsrekening laten betalen, weer kunnen ademhalen.

https://www.telegraaf.nl/…/overheid-moet-in-eigen-vlees-sni…

Gekopieerd door: Frans Brassens