Brussel, bemoei je niet met Nederlandse pensioenen!

Pensioenen kunnen maar beter uit handen van politici blijven. Maar na Den Haag bemoeit ook Brussel zich steeds meer met het gespaarde pensioengeld van (oud-)werknemers. De euro gaf de pensioenen al een klap, de vrijheid beperkende Europese pensioenrichtlijn kwam daar bij en nu wil de Europese Commissie een Europees pensioen introduceren.

Van al het kapitaal in pensioenfondsen in de Europese Unie – minus het vertrekkende Verenigd Koninkrijk – is zo’n 60 procent van Nederlanders. Dat lijkt mooi en dat is het tot op zekere hoogte ook. Deze pot van zo’n 1.400 miljard euro staat voornamelijk onder controle van regering, werkgevers en vakbonden en is gebonden aan allerlei nationale en Europese regels. De eigenaren van het geld, de zogenoemde pensioendeelnemers, hebben er niet of nauwelijks iets over te zeggen.

Dat leidt tot vreemde situaties. De Belgische Europarlementariër Guy Verhofstadt (OpenVLD) was commissaris bij APG, de uitvoerder van Nederlands grootste pensioenfonds ABP. Hij verkondigt opvattingen zoals het bijdrukken van euro’s die ingaan tegen de belangen van pensioendeelnemers. Pensioenfondsen bieden mooie baantjes voor (oud-)politici van wie niet duidelijk is wat pensioendeelnemers daar aan hebben.

Als de eigenaren niet aan tafel zitten, is het niet moeilijk om te bedenken dat diegenen die dat wel doen zomaar gemene zaak kunnen maken. Dat deden regering, werkgevers en vakbonden al en daar komt de Europese Unie de laatste jaren bij. Het wurmt zich met regels, richtlijnen en initiatieven voor Europese pensioenen ook aan tafel.

Pensioen is uitgesteld salaris
In Nederland is de situatie als volgt. Pensioen is uitgesteld salaris. Het is salaris dat werknemers niet maandelijks krijgen, maar na hun pensionering. Als pensioenfondsen genoeg geld in kas hebben om hun verplichtingen te voldoen, storten werkgevers minder geld in de fondsen. Zo wordt het salaris verlaagd. Dit is in de jaren tachtig, negentig en in deze eeuw veelvuldig gebeurd. De winnaars zijn de werkgevers. Het rijk is als grootste werkgever de grootste winnaar. Al moet gezegd dat pensioenpremies in goede tijden vaak zijn verlaagd, waardoor ook werknemers profiteerden.

Naast de binnenlandse transfer van (uitgesteld) salaris naar de rijksoverheid en werkgevers leidt de euro zo tot een Europese transfer van spaarders zoals Nederlandse pensioendeelnemers naar EU-inwoners die hun pensioen niet of anders hebben georganiseerd. Daarbij komt dat de grootschalige gelddrukkerij van de ECB probeert de inflatie aan te jagen. Inflatie betekent dat schulden en spaargeld verdampen. De spaarders zoals Nederlandse pensioendeelnemer zijn dan de klos. Dat is al het geval. Pensioenen kunnen niet worden verhoogd door te lage dekkingsgraden bij de pensioenfondsen terwijl de – matige – inflatie hun koopkracht uitholt.
de pensioenpotten bleken al meermalen handige reservoirs van geld als de regering weer eens geld tekort kwam. Het is niet onlogisch dat de Commissie – al is het dan bij commerciële partijen – op Europees niveau ook dit soort reservoirs wil.

Elsevier.

Lees ook: http://www.elsevierweekblad.nl/economie/achtergrond/2017/06/eu-plan-moet-opbouwen-eigen-pensioen-makkelijker-maken-518904/

Advertenties