De holle vaten van de democratie – Turkije

         Het gaat allang niet meer om feiten. Het gaat om een totaal verziekte vorm van framing. De “democratische rechtsorde” is de deken geworden die door laffe westerse politici wordt gebruikt om een dictator in zijn warme bedje nog eens lekker toe te dekken.
De realiteit is tenslotte maar een mening. Ondertussen klopt een islamitische dictatuur aan de poort van Europa. En onze doodsbange politici verdringen zich in het comité van ontvangst.

OpinieZ

Als we Juncker, Obama, Rutte, Timmermans, Marcouch en Koenders moeten geloven, is de democratie in Turkje weer hersteld. Dezelfde geluiden klinken uit de Europese hoofdsteden. Het politieke establishment is razend blij dat de aanval op de Turkse grondwettelijke orde en de democratische instituties van het land is afgeslagen.

Na de mislukte couppoging van een deel van het Turkse leger – want we schijnen er van uit te moeten gaan dat er geen geslepen toneelstukje is opgevoerd door Erdogan – buitelen onze politici over elkaar heen in het feliciteren van de Turkse president.

Ontmaskering
Protserige gelukwensen en dramatisch gedeclameer van holle frasen. Erdogan’s Turkije is blijkbaar zonder dat wij het in de gaten hebben gehad de afgelopen jaren getransformeerd tot een lichtend voorbeeld van democratie, een sublieme grondwettelijke orde, een rechtsstaat om een puntje aan te zuigen en een gidsland op het gebied van het vrije woord. En die laffe smerige…

View original post 369 woorden meer

Advertisements