Eén volk, één rijk, één leider…

Hitler.eu

Ik heb jullie nooit verlaten!

Meer dan 70 procent van de Nederlanders wil het liefst onze 700 jaar oude, stabiele, handige en klassieke gulden terug.
Het wordt duidelijk dat het hele EU-gebeuren gebaseerd is op bedrog, hele en halve onwaarheden, valse voorlichting en het smijten met geld. Vooral door sterk overschatte politici.

Het Centrale Bestuur van de EU werd te Brussel gevestigd in een vergaderpaleis dat destijds al 1 miljard euro kostte. Het secretariaat kwam in Luxemburg en het parlement in Straatsburg terecht. Elke maand reizen 626 EU-parlementariërs op en neer van Brussel naar Straatsburg om te vergaderen. Ze worden gevolgd door twintig immense vrachtwagens vol met dossiers. Die absurde verhuizingen kostten tien jaar geleden al meer dan 1 miljoen euro per dag. Er werken in Brussel ruim 50.000 ambtenaren die ieder tussen de 10.000 en 21.000 euro per maand verdienen. Nog afgezien van speciale, ruime vergoedingen en soepele belastingtarieven. Brussel is de ultieme toekomstdroom geworden van alle in Nederland uitgerangeerde politici.

Een van de grote voorstanders van die euro was de toenmalige machtige Duitse bondskanselier Helmut Kohl. Vanaf die tijd werd de euro een soort heilig, religieus dogma. Als je er niet in geloofde, was je een ketter die meewerkte aan de ondergang van Europa. Als Nederland die euro niet accepteerde, dan zou ons land terugvallen naar het niveau van een ontwikkelingsland. Dan ging bij ons „het licht uit”, zei onze toenmalige minister van Economische Zaken Laurens Jan Brinkhorst. Hij zei geen woord over andere kleine landen die de euro afwezen, zoals Denemarken en Zwitserland, die evenwel nergens last van hadden en hebben.

Kohl kreeg in februari 1996 voor zijn EU-propaganda een eredoctoraat van de Katholieke Universiteit te Leuven. In zijn dankrede zei hij: „ Entweder der Euro, oder Krieg ”: dus we konden kiezen tussen de euro of weer een oorlog. Het was een schaamteloze vorm van demagogie en chantage. In ons land waren de meest fanatieke eurodrammers: Wim Kok (PvdA), destijds premier, (wijlen) Wim Duisenberg, destijds president van De Nederlandsche Bank, en Gerrit Zalm (destijds VVD-minister van Financiën), die ons bijna dagelijks via de televisie de euro opdrongen. Dat deden ze zelfs schaamteloos via kinderprogramma’s.

In ons parlement werd over zoiets extreem belangrijks als het overgaan op een geheel ander monetair systeem, slechts twintig minuten gepraat. Alsof het ging om iets onbenulligs. Zo gehersenspoeld waren onze volksvertegenwoordigers. Ze realiseerden zich kennelijk niet dat afschaffing van de nationale munteenheid (dus de gulden) een aanpassing van onze grondwet vereiste. Daarvoor waren dan nieuwe verkiezingen noodzakelijk geworden. Maar daar werd met geen woord over gerept. De euro was heilig verklaard.

Op 1 januari 2002 werd de gulden door de euro vervangen. De overheid maakte er een soort volksfeest van, hoewel 70 procent van de Nederlanders die euro helemaal niet zag zitten. De onkosten van de gigantische geldomwisseling bleken voor ons land alleen al 10 miljard euro te bedragen. Dat bedrag moest vrijwel geheel door onze middenstand worden opgebracht. Maar ons nationale lachebekje, Gerrit Zalm, verklaarde toen dat de onkosten binnen één jaar zouden zijn terugverdiend door de grote economische voordelen van de euro. Dat was pure luchtfietserij. De geldwisseling leverde de gemiddelde Nederlander ongeveer 33.000 euro verlies aan koopkracht op. Sindsdien zijn de prijzen van ons levensonderhoud continu gestegen.

Superstaat

Inmiddels ontwikkelde de EU zich tot een soort superstaat die alle Europese landen zijn wil oplegde. De meeste van onze wetten komen thans uit Brussel en niet meer uit Den Haag. De zogenaamde euro-elite, bestaande uit toppolitici en hoge ambtenaren, stuurt aan op de vorming van een superstaat met een eigen president, een eigen regering, een volkslied, een EU-vlag, een eigen krijgsmacht, een grondwet en verder alles wat een normaal land een eigen identiteit verschaft.

Het basale probleem is echter dat Europa helemáál geen land is. Het is een lappendeken van tientallen nationaliteiten en bevolkingsgroepen die ieder hun eigen taal, tradities, mentaliteit, levensstijl en geschiedenis hebben. De in dit verband door verblinde eurofielen vaak gebruikte vergelijking met de Verenigde Staten van Amerika gaat dan ook beslist niet op.

Hoe dit alles akelig begint te lijken op het ideaal van wijlen Adolf Hitler, die de gehate leuze had van ’Ein Volk, ein Reich, ein Führer’ (Eén volk, één rijk en één grote leider), is het onderwerp voor volgende week.

RP: Lees hieronder de rest van de grootste  volks-vernietigende nachtmerrie: De Europese Unie!

Prof. Dr. B. Smalhout

https://ejbron.wordpress.com/2013/06/01/een-volk-een-rijk-een-leider/

Advertisements