AFSPRAKEN BINNEN DE ‘EUROPESE UNIE’ ZIJN ZÓNDER ENIGE WAARDE

vergeet het maar

Wat betreft het aangaan van ‘associatie-verdragen’ geldt in de E.U. de afspraak dat er onder de E.U.-landen consensus moet zijn, oftewel élk land moet het met zo’n verdrag eens zijn om het officieel te kunnen ratificeren (goedkeuren) en in werking te laten treden.
Als dat niet zo is valt er een veto (niet doen) ook al zou slechts één land ‘nee’ zeggen.
Dat nu is met het Oekraïne-verdrag aan de orde. Nederland zegt ‘NEE’.

Dat wil zeggen: Rutte moet nu namens Nederland NEE gaan verkopen aan Brussel, omdat ons referendum uitwees dat twee op de drie kiezers afwijzend staan tegenover dat in allerlei opzichten, geldelijk zowel als op meer terreinen kostbare en zelfs gevaarlijke verdrag. Waarmee het verdrag niet door kan gaan.

In 2005 had de gladde gereformeerde Balkenende dezelfde taak ten aanzien van de zogenaamde ‘Europese grondwet’.
Hij vond daarbij, zeer hoogmoedig, dat hij ‘als hij in Brussel met een NEE aankwam, voor gek zou staan’ (zijn eigen woorden!)

Datzelfde gevoel heeft nu ongetwijfeld Rutte die, net zo min als Balkenende dat wenste te beseffen, maar niet begrijpt dat hij IN DIENST VAN HET NEDERLANDSE VOLK is, en niet in dienst van een zelfbenoemde (illegale en corrupte) superstaat als de E.U.
Balkenende heulde met de E.U., inmiddels herkend als de vijand van Nederland en van andere Europese naties. De E.U. sjoemelde die grondwet er twee jaar later tóch door, zonder noemenswaardige veranderingen, als ‘Verdrag van Lissabon’. En Balkenende tekende er voor. Zónder dat het Nederlandse volk er nog aan te pas kwam.

Een dergelijke smerigheid dreigt natuurlijk ook nu plaats te vinden. Maar het verloop zal een nog stiekemer karakter hebben, omdat ‘het volk’ inmiddels door het geval Balkenende wéét hoe er gesjoemeld kan worden. Rutte zal het zich daarom niet kunnen veroorloven op dezelfde manier te werk te gaan. Er is toch al vrijwel niemand meer te vinden die hem vertrouwt.

Een eerste aanzet in het te verwachten smerige politieke ‘spel’ is al gegeven.
Hier en daar valt nu te lezen dat 27 van de 28 E.U. landen dat verdrag met Oekraïne wél zullen ratificeren. En dat die landen dan afzonderlijk dat verdrag zullen sluiten, zónder Nederland….. Hoezo ‘afspraken’ binnen de E.U. ??

Dreigementen zijn er óók al: ‘Nederland zal dan niet van de handelsvoordelen wat betreft Oekraïne kunnen profiteren’. Afgezien van het feit dat die ‘voordelen’ maar uiterst mager zullen zijn en alleen bijvoorbeeld het rijke vliegende Oekraïne-vriendje van Pechtold en wat andere grootverdieners misschien wat meer geld zouden opleveren, wat gaat het ons búrgers straks niet allemaal kosten, zo’n verdrag?

Hoe zich dit verder ontwikkelt, we zullen het zien. Dat we moeten vrezen opnieuw genegeerd, geminacht en belazerd te worden ligt voor de hand. Wat gaan we er aan doen?

Frans Brassens
7 april 2016