DE GROTE LEUGENMACHINE MET DE NAAM “POLITICI”

Liegen is voor politici én voor het volk een noodzakelijk kwaad. Hoe kan een regering anders door het volk ongeliefde maar broodnodige hervormingen doorvoeren?
Ze doen het allemaal.

Van de liberaal Rutte tot en met de socialist Samsom. Alleen in het geval van de laatste wordt dat dan ‘iets te enthousiast met feiten’ genoemd. Mooi eufemisme. Politici en hun volgzame discipelen zijn bovendien zeer spraakzaam als andere politici en hun achterban op leugens aangesproken kunnen worden, maar zwijgen of spinnen meestal als zijzelf betrapt worden.

Het is opmerkelijk dat de overheid altijd nagenoeg dezelfde reactie geeft op het moment dat cijfers van “anderen” in een andere richting wijzen dan wat de overheid voor ogen heeft.
Namelijk dat de conclusies van het onderzoek gebaseerd zijn op onjuiste informatie.
En dat moet een overheid zeggen, die bij alle projecten die ze onderneemt last heeft van budgetoverschrijdingen. Of die bij de presentatie van de miljoenennota op Prinsjesdag cijfers presenteert over bijvoorbeeld de invloed van de kenbaar gemaakte maatregelen op het besteedbaar inkomen van de burger keer op keer de plank misslaat.
Ook komt het zelden of nooit voor dat lastenverzwaringen die altijd “onverhoopt” plaatsvinden worden aangepast of teruggedraaid.

liegenJean-Claude Juncker, het hoofd van de euro-groep, verkondigde openlijk op een vergadering in Brussel dat hij in het verleden vaak had gelogen. Met reden om zogenaamd geruchtenverspreiding te voorkomen.
En u vindt nog steeds dat deze “onbetrouwbare” mensen u moeten vertegenwoordigen?

Maar liegen wordt voor politici steeds moeilijker. De beschikbaarheid van internet, social media en organisaties als WikiLeaks zorgen ervoor dat er meer informatie dan ooit beschikbaar is en verspreid kan worden. En dat is natuurlijk goed nieuws, want dan worden burgers tenminste niet bedonderd.

De grootste handlanger in de misdaad is de linkse gemanipuleerde Main Stream Media (MSM) waar objectiviteit ver te zoeken is en alle leugens en misstappen van linkse politici onder het (gesubsidieerde) tapijt worden geschoven. Wel wordt er met arendsogen gekeken naar eventuele fouten van tegenstanders, om deze vervolgens breeduit (met hun eigen ophitsende interpretaties) in hun reportages te melden.

Dat politici niet alleen liegen maar zelfs over lijken gaan als het om stemmen en/of zelfverrijking gaat, is al vaker bewezen! Een voorbeeld hiervan is de benoeming van de Nationale Ombudsman en het smerig spelletje van Groen links! Lees dit maar:
http://www.elsevier.nl/Politiek/nieuws/2014/6/Recherche-heeft-GroenLinks-in-vizier-wegens-lekken-ombudsman-1548897W/