OVEREIND HOUDEN EUROZONE GAAT IEDEREEN MINSTENS € 12.000 EURO KOSTEN!

Spaarders in EU worden na verkiezingen gedwongen eurozone te redden!

Hieronder de schrikbarende conclusie, als wij bij de EU blijven….

zombiebankDe Europese zombiebanken zijn minstens € 800 miljard kwijtgeraakt.

Econoom en auteur Daniel Stelter heeft de statistieken van de huidige eurocrisis bestudeerd, en komt tot een ontnuchterende conclusie: dankzij de pijlsnel groeiende schuldenberg in Europa is het onvermijdelijk dat de burgers straks gedwongen zullen worden om de eurozone en de banken overeind te houden. De Duitsers gaat dat op zijn minst € 1 biljoen kosten. Omgerekend komt deze ‘bijdrage’ voor de Nederlanders dan uit op minimaal € 200 miljard, oftewel zo’n € 12.000 per iedere inwoner. Ondertussen proberen ‘onze’ politici de EU en de eurozone zo positief mogelijk af te schilderen en verzwijgen zij wat ons enige tijd na de verkiezingen te wachten staat.

Het lukt de ECB maar niet om de inflatie in de eurozone aan te wakkeren. De bank wil dat koste wat het kost bereiken, omdat dat nodig is om de enorme schuldenberg af te waarderen. Massa’s nieuw geld worden bijgedrukt, maar ondanks het feit dat de ‘gevoelde inflatie’ duidelijk veel hoger ligt dan de echte inflatie, is van een algemene forse prijsstijging van alle goederen en diensten nog geen sprake.

Meer goedkoop geld en hogere schulden
Het enige wat de ECB en Europese politici met het creëren van enorme hoeveelheden nieuwe geld hebben gedaan, is tijd kopen. ‘De fundamentele problemen zijn niet opgelost en worden juist groter,’ aldus Stelter. ‘Precies voor de Europese verkiezingen is het ze wel gelukt om de indruk te wekken dat ze alles onder controle hebben en de crisis voorbij is. Maar één blik op de schokkende feiten toont aan dat ze de crisis, ontstaan door goedkoop geld en teveel schulden, hebben opgelost met nóg goedkoper geld en nog meer schulden.’

Sinds het uitbreken van de crisis in 2008 zijn de tekorten en schulden in de EU-landen snel verder opgelopen. Dat geld ook voor landen zoals Italië, die op papier een primair begrotingsoverschot (= exclusief rentebetalingen) hebben. Desondanks wordt de Italiaanse schuldenlast steeds groter, en dat komt omdat de economie niet (voldoende) groeit. ‘Spaanse economie groeit weer’, berichtten de reguliere media onlangs. Feit: de reële economie groeide weliswaar met 0,4%, maar de prijzen t.o.v. het BBP daalden met meer dan 0,4%, wat betekent dat het nominale BBP juist kromp. Dat komt overeen met 10 uur langer werken voor 20% minder loon, waardoor u uw schulden nog moeilijker kunt terugbetalen.

Zombiebanken en zombiebedrijven
De schulden kunnen niet oneindig sneller blijven groeien dan het inkomen, ook niet op nationaal niveau. ‘In feite volgen wij in Europa het Japanse voorbeeld. Probleem is alleen dat wij met veel meer schulden de crisis ingingen en geen homogeen land zijn, waardoor het bij ons niet zo lang goed zal blijven gaan.’ Net zoals in de jaren ’80 in Japan is er sinds de invoering van de euro in 2002 een negatieve reële rente geweest, met als gevolg een enorme vastgoed- en consumptiezeepbel

Het gevolg van het ‘bijna-nul’ rentebeleid en het verlichten van de (banken)regels was het ontstaan van zombiebanken en zombie-ondernemingen, die op papier nog leven, maar in feite bankroet zijn. De schatting dat de Europese banken zo’n € 800 miljard zijn kwijtgeraakt is vermoedelijk nog conservatief. De politiek pakt het echte probleem echter niet aan –immers, wie moet er voor opdraaien?-, met als gevolg dat de economische groei achterblijft, de zombie-ondernemingen niet investeren, en ook de gezonde bedrijven het steeds moeilijker krijgen.

Pensioenen niet meer te betalen
Daar bovenop komt nog een groot demografisch probleem. Door een krimpende bevolking zal het in Europa –net als in Japan- steeds moeilijker worden het nominale BBP te laten groeien. Stelter: ‘Dat zou iedereen die in vastgoed wil investeren in zijn achterhoofd moeten houden.’ Tegelijkertijd rijzen de kosten van de vergrijzing de pan uit. Gevolg in Duitsland: een staatsschuld van in totaal meer dan 400% (inclusief medische- en pensioenverplichtingen), en dat was in 2009, dus nog vóór de kostbare euro-reddingspakketten en rente’geschenken’. ‘Nooit en te nimmer zullen de (toekomstige) pensioenen en medische voorzieningen betaald kunnen worden,’ waarschuwt de econoom.

Investeringen blijven achter
Er is in zijn ogen een uitweg, namelijk investeren in onderwijs, innovatie, infrastructuur, machines en fabrieken. Dat zijn zaken die Europa echter veel te weinig doet, betoogt Stelter. De investeringsachterstand bij Europese bedrijven wordt inmiddels op € 800 miljard geschat. ‘In plaats van geld voor de consumptie van oudere generaties uit te geven, zouden hier onze prioriteiten moeten liggen. Maar we krijgen juist steeds minder kinderen, die wij ook nog eens onvoldoende opleiden, en die wij met een vervallen erfenis opzadelen.’

Spaargeld burgers in gevaar
Een grote schuldkwijtschelding valt pal na de aanstaande Europese verkiezingen nog niet te verwachten. Eerst zal de rente nog verder zakken, en zal de ECB direct staatsschulden gaan opkopen. Zelfs het schrappen van de reeds aangekochte staatsschulden wordt overwogen, niet alleen in Europa, maar ook in de VS, Engeland en Japan.
‘Niemand wil openlijk aan de kiezer toegeven dat zijn (spaar)geld in gevaar is. Het spelletje zal dus nog een tijd voortduren, en de politiek zal op een wonder hopen. Dat zal er echter niet komen. Vervolgens zijn er drie scenario’s mogelijk: de mensen verliezen het vertrouwen in papiergeld en er ontstaat enorme inflatie; enkele landen en banken gaan failliet, of de al vaker aangekondigde dwangbijdrage.’

Ook hier is Japan het voorbeeld. ‘Abenomics’, het fininancieel-economische beleid dat vernoemd is naar de huidige premier, is te vergelijken met een automobilist die recht op een muur af rijdt, en besluit om vol gas te geven, in de hoop dwars door de muur heen te rijden. Japan staat daarom voor dezelfde drie keuzes. In alle opties zullen de schulden moeten worden afgewaardeerd. Dat zou in Stelters ogen het beste gecontroleerd moeten gebeuren, want een crash is de meest dure en pijnlijke variant.

€ 7 biljoen moet worden afgeschreven
In de eurozone zal er zo’n € 5 à € 7 biljoen moeten worden afgeschreven om de schulden weer op een houdbaar niveau te brengen. Daar zijn alle aangegane pensioen- en medische verplichtingen nog niet eens bij gerekend. Landen zoals Italië kunnen hun schuldenprobleem oplossen door de burgers, die een aanzienlijk gemiddeld privévermogen hebben, hierbij in te schakelen. ‘Een dwangbijdrage zou daar een probaat middel zijn.’
Het kwijtschelden van de overtollige Spaanse, Portugese, Ierse en Griekse schulden zal echter op de schouders van de buitenlandse schuldeisers terechtkomen. Als het lukt dit op een gecontroleerde wijze te doen, dan zal de schade voor de Duitsers ‘beperkt’ blijven tot circa € 1 biljoen (en omgerekend voor de Nederlanders op € 200 miljard). Bij een crash zal dit bedrag echter vele malen hoger zijn. Bovendien zal de economische situatie daarna fors zijn verslechterd.

Politici veroorzaken grootste economische schade’
Het huidige rentebeleid in de eurozone is in Stelters ogen het beste bewijs dat de politici ‘het geld van anderen gebruiken voor andere mensen, en wel voor hun kiezers,’ zoals Milton Friedman ooit schreef. ‘De oplossing van de schuldencrisis zou juist omgekeerd moeten zijn, namelijk het belasten van de kiezers om het geld aan anderen te geven. Dat dit geld al verloren is en wij dat nog niet hebben gemerkt, verandert daar niets aan. Daarmee is duidelijk dat het politiek ‘verstandige’ beleid de grootste economische schade veroorzaakt.’

Bron: http://xandernieuws.punt.nl/content/2014/05/Spaarders-in-EU-worden-na-verkiezingen-gedwongen-eurozone-te-redden